Home Rennes le Chateau
Rennes le Château

Kennismaken met Rennes Le Château

In 2002 – net vóór de Da Vinci Code en ruim na de verschijning van “Het Heilige Bloed en de Heilige Graal” - reed ik met mijn Hyundai H200 over het bochtige weggetje richting Rennes le Château. Een oude dame wees me de weg naar een parkeerplaats midden in het dorp.

Asmodeus bij de ingangAsmodeus bij de ingangMijn hart bonkte in mijn keel, eindelijk was ik in het plaatsje waarover ik al zoveel had gelezen. Voor me stond het kerkje, precies zoals ik op plaatjes had gezien. Toen ik eenmaal binnen was leek het kleiner en oneindig veel kleurrijker dan ik me had voorgesteld. Natuurlijk was daar de duivel, Asmodeus, die me bij de ingang verwelkomde.

Ik wilde foto’s nemen, maar de camera begaf het na de tweede of derde foto. Ook mijn videocamera had het begeven. Het was alsof het universum me wilde zeggen dat ik alles in me op moest nemen. Ik probeerde dingen op te schrijven en uit te tekenen. Het was teveel om allemaal te onthouden.

Later hoorde ik dat ik niet de enige was. Rennes le Château speelt dit spel vaker met mensen die er voor het eerst komen. 

Ik was meteen verkocht! Een plaats die dit soort dingen teweeg brengt MOET wel speciaal zijn.

Helaas duurde het nog een paar jaar voordat ik er weer kwam. Inmiddels was de begraafplaats niet meer toegankelijk. Ook delen van Villa Bethanie werden afgesloten. Jean d’Arc, die ergens zwaar gehavend in een hoekje van de tuin had gestaan, was verdwenen. 

In de loop der jaren begon Rennes le Chateau ook een andere uitstraling te krijgen. Het voelt nu wat vriendelijker, maar ook wat oppervlakkiger.

Het museum heeft een opknapbeurt gekregen en de Tour  Magdala staat al lang niet meer op instorten. De tuin van Saunière is een vriendelijk Tour MagdalaTour Magdalacafé, waar je terecht kunt voor een biertje en/of een kleine snack. In de kerk speelt hetzelfde orgelmuziekje en je wordt in de gaten gehouden door een klein cameraatje boven de biechtstoel. Het boekhandeltje is uitgebreid met een afdeling tweede hands boeken. Vlak bij de kerk is de schuur, waar twee dametjes boeken en souvenirs verkopen, vorig jaar omgebouwd tot een redelijk winkeltje.

En verder beginnen de eerste toeristische winkeltjes te komen. Exotisch glaswerk, regionale gerechten en wijn… Je kunt er tegenwoordig zelfs een appartementje huren.

Ach, het treintje vergeet ik nog te noemen. In de zomer kun je met een treintje van de parkeerplaats onder het dorp in Rennes le Château komen. Zo’n treintje is toch wel het toppunt van … ja, van wat eigenlijk?

Rennes le Chateau is vercommercialiseerd.

Is dat erg?

Marie Denarnaud heeft het ooit gezegd tegen haar beste vriendin. “De mensen realiseren zich het niet, maar ze lopen hier op goud!”

Inmiddels is de goudbron aangeboord en de arme dorpelingen worden steeds rijker. Ik kan er niet mee zitten. De volgende keer als ik er kom, vind ik vast weer een obscuur werkje in de tweedehands boekhandel. Misschien kom ik weer mensen tegen die zich vertwijfeld afvragen waarom hun camera het niet doet. En op het terras begroet ik inmiddels bekenden, die, net als ik, ieder jaar weer een excuus zoeken om Rennes le Chateau te bezoeken.

 

Zoek op deze site

Boekenkast